Powierzchnię jelit znacznie zwiększają specjalne twory

Powierzchnię jelit znacznie zwiększają specjalne twory, zwane kosmkami, są to występy błony śluzowej.
Każdy kosmek zawiera naczynia krwionośne włosowate, przewód chłonny, mięśnie gładkie i splot nerwowy.
Na 1 mm- powierzchni jelit cienkich przypada 20-40 kosmków, ogólna ich liczba wynosi około 5000000.
Kosmki wykonują ruchy regulowane przez podśluzówkowo leżący splot Meissnera.
Niektóre związki, jak alanina, histamina, sól kuchenna, żółć, pieprz, papryka oraz mikroorganizmy, jak drożdże, pobudzają ruch kosmków.
Ruch ten pobudza też związek hormonalny, zwany wilikininą.
Środki czyszczące hamują ruch kosmków.
Ilość płynu, która może być przepompowana u człowieka przez kosmki jelitowe, jest znaczna i może dochodzić do 150 ml na minutę.
Wchłanianie jest złożonym procesem, w którym grają rolę: filtracja, zjawiska osmozy, dyfuzji oraz kurczenia się kosmków, które przeciskają zawartość drobnych naczyń chłonnych do większych.
Ciała białkowe zostają wessane, jako aminokwasy.
Kwasy tłuszczowe i glicerol, które powstają wskutek trawienia tłuszczu, w czasie procesu wchłaniania ulegają syntezie na tłuszcze obojętne i wessaniu do naczyń chłonnych.
Węglowodany przechodzą do prądu krwi, jako cukry proste.
Woda jest bardzo łatwo wchłaniana.
Zwłaszcza, gdy odczuwamy pragnienie, znaczna część wody jest wchłaniana już w jelicie cienkim, także chlorek sodu łatwo przechodzi przez ścianę jelit do prądu krwi.
Wchłanianie rozmaitych cukrów prostych odbywa się przez śluzówkę jelit z niejednakową szybkością.
C.
F.
Cori i G.
T.
Cori ustalili tak zwany współczynnik wchłaniania cukru.
Jest to liczba gramów cukru wchłoniętego z jelita cienkiego na godzinę i na 100 g wagi zwierzęcia po okresie 24-godzinnego głodzeni.
Z cukrowców heksozy wchłaniają się szybciej niż, pentozy.
Szybkość wchłaniania heksoz jest rozmaita, można ją uszeregować następująco: galaktoza, fruktoza, następnie glukoza, mannoza.
Śluzówka jelit ma wybiórcze właściwości wchłaniania także i w stosunku do soli mineralnych.
Tłuszcze rozkładają się pod wpływem lipaz (głównie trzustkowej) na glicerol i kwasy tłuszczowe.
Glicerol ulega łatwo wchłonięciu, natomiast kwasy tłuszczowe, aby nie przejść przez ścianę jelit cienkich, muszą wejść w związek z zasadami i kwasami żółciowymi i tworzyć mydła, które są rozpuszczalne.
Po przejściu przez błonę śluzową jelit kwasy tłuszczowe i glicerol łączą się ponownie na tłuszcze i przechodzą do chłonki, gdzie spotykamy je w postaci drobnych kuleczek.
Według tej klasycznej teorii tłuszcze przechodzą w jelicie cienkim do glicerolu i kwasów tłuszczowych
[podobne: topielce ciasto, pizza na nowolipkach, zupa wielowarzywna ]

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Powiązane tematy z artykułem: pizza na nowolipkach topielce ciasto zupa wielowarzywna