PRZEMIANA WĘGLOWODANÓW

Claude Bernard stwierdził, że krew pochodząca z żył wątrobowych jest bogatsza w glukozę niż krew żyły wrotnej, a w następnych swych pracach ustalił, że źródłem tej glukozy jest glikogen wątrobowy.
Rozłożone wielocukrowce – postaci jednocukrowców: glukozy, fruktozy, galaktozy po wchłonięciu w jelitach przekształcają się w wątrobie w glikogen zapasowy wielocukier ustroju zwierzęcego.
Przeciętnie mamy około 200 g glikogenu: z tego około 100 g w wątrobie i tyleż w mięśniach.
Glikogen w wątrobie może jeszcze powstawać” z kwasu mlekowego, z glicerolu i niektórych aminokwasów.
Glikogen w wątrobie w miarę potrzeby rozpada się do glukozy i uzupełnia braki tego węglowodanu powstające we krwi podczas pracy organizmu, glikogen jest, więc zapasowym materiałem pędnym.
Natomiast glikogen zawarty w mięśniach nie dostarcza nam glukozy i nie uzupełnia jej braku we krwi, ale rozpada się poprzez złożony szereg przemian, a procesy te są źródłem energii dla pracy mięśni.
Glukoza jest węglowodanem, który organizm wyzyskuje na cele energetyczne, dlatego ustrój stara się utrzymać stały poziom tego cukru we krwi, poziom ten waha się u ludzi zdrowych w granicach 70-120 mg %.
U zdrowego człowieka spożycie nawet znacznej ilości cukru powoduje jedynie niewielkie i przelotne podwyższenie poziomu cukru we krwi.
Po podaniu cukru doustnie zjawia się tzw.
przecukrzenie pokarmowe.
Stężenie cukru we krwi zwiększa się już po kilku minutach dochodząc do swego szczytu między 40-60 min.
i opada potem stopniowo osiągając po 2,5 godz.
poziom nawet niższy od wyjściowego.
Mechanizmy, które wiodą do znikania cukru z krwi, są następujące: 1.
Część glukozy przechodzi z krwi do tkanek, zwłaszcza do mięśni, i tu odkłada się w postaci glikogenu; 2.
Zamiana glukozy w glikogen wątrobowy.
Tworzenie glikogenu z glukozy przebiega w trzech etapach: Na pierwszym powstaje ester glukozo-B-fosforowy, czyli ester Robisona, przy udziale enzymu heksokinazy i kwasu adenozynotrójfosforowego (ATP).
Na następnym etapie następuje przekształcenie estru glukozo-6-fosforowego w ester glukozo-t-fosforowy, ale czynność ta przebiega pod wpływem enzymu fosfoglilkomutazy, działanie tego enzymu jest uwarunkowane obecnością manganu lub magnezu.
Na etapie trzecim ester glukozo-l-fosforowy pod wpływem fosforylazy kondensuje się na glikogen.
Glukoza jest uwalniana do krwi z glikogenu.
Zjawisko to przebiega przy udziale fosforylazy wątrobowej, która hydrolizuje powstający z glikogenu ester Corich; 3.
Zasadniczo na swe potrzeby ustrój czerpie węglowodany z glikogenu, niekiedy jednak (w sercu, mózgu) glukoza może być użyta-wprost na wytwarzanie energii; 4
[patrz też: restauracja Wieliczka, Blog Kulinarny, wyposażenie stajni ]

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Powiązane tematy z artykułem: Blog Kulinarny restauracja Wieliczka wyposażenie stajni