Sok jelitowy

według Kosztojanca).
Sok jelitowy (succus entericus) jest wydzielany przez gruczoły Brunnera i Lieberkuehna.
Jest to wydzielina zasadowa, składająca się z zaczynów i śluzu.
Sok z górnej części jelita cienkiego zawiera liczne zaczyny: aminopeptydazy, nukleazę, fosfatazę, lipazę jelitową, sacharazę, maltazę, laktazę, enterokinazę.
W soku z dolnej części jelita cienkiego zawartość zaczynów jest już znacznie mniejsza.
Mieszanina jelitowej dwupeptydazy i aminopolipeptydazy znana była dawniej pod nazwą erepsyny (Cohnheim).
Zaczyny te działają na rozłożone już częściowo białko, ale nie na całą jego cząsteczkę.
Aminopolipeptydaza odczepia aminokwas posiadający wolną grupę aminową, dwupeptydaza działa na dwupeptydy.
Prolidaza i prolinaza hydrolizują peptydy o specjalnej budowie.
Maltaza, sacharaza, laktaza działaj ą na odpowiednie węglowodany przeprowadzając je w jednocukry.
Lipaza znajduje się w jelicie cienkim tylko w niewielkiej ilości.
W razie braku soku trzustkowego tylko około 15 % tłuszczu może ulec strawieniu w jelicie cienkim.
Wydzielanie soku jelitowego zależy od splotów nerwowych leżących w ścianie jelit.
Nasset i jego współpracownicy mieli wyodrębnić z błony śluzowej jelit cienkich związek zwany enterokrininą, który wzmaga ilość soku jelitowego i stężenie zaczynów (cyt.
według Besta i Taylora).
ŻÓŁĆ Działanie żółci kojarzy się z czynnościami soku trzustkowego.
Gdy dopływ żółci do dwunastnicy jest ograniczony lub powstrzymany, procesy trawienia ulegają zaburzeniu, zwłaszcza upośledzone jest wchłanianie tłuszczów, kał: staje się cuchnący i zawiera dużo kwasów tłuszczowych.
Żółć jest to żółty, brązowy, czasem zielonkawy płyn wydzielany przez wieloboczne komórki wątroby.
Częściami stałymi są głównie sole kwasów tłuszczowych (glikocholowego i taurccholowego), barwniki żółciowe (bilirubina i biliwerdyna), cholesterol, lecytyna, tłuszcze obojętne, wapń, magnez, żelazo, fosfor, miedź.
Skład żółci z pęcherzyka żółciowego różni się I znacznie od żółci zebranej przez przetokę z przewodu żółciowego wspólnego (poniżej podajemy dane według Macleoda).
Człowiek dorosły wydziela przeciętnie około 500 mI żółci dziennie.
Ilość wydzielanej żółci zależy od rozmaitych czynników.
Większe wydzielanie widzimy przy diecie mięsnej i tłuszczowej, małe przy węglowodanach.
Zmiany w ilości wydzielanej żółci są w ogólnych zarysach równoległe do wydzielania soku trzustkowego.
Znaczne zahamowanie wydzielania obserwuje się po krwotokach w czasie głodu.
Ustrój bardzo oszczędnie gospodaruje solami kwasów żółciowych
[patrz też: pizza u rudika, ryba z rodziny dorszowatych, zupa fasolowa od kiedy dla dziecka ]

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Powiązane tematy z artykułem: pizza u rudika ryba z rodziny dorszowatych zupa fasolowa od kiedy dla dziecka