RÓWNOWAGA KWASOWO-ZASADOWA W USTROJU

Sunday, September 1st, 2019

Natomiast dodanie masła do chleba znacznie zwiększa stopień sytności.
Ziemniaki mają mniej więcej tę samą wartość sycącą, co chleb.
Ziemniaki i chleb z mięsem mają dość dużą wartość sycącą; mięso z chlebem lub ziemniakami syci lepiej niż mięso z sałatą, szpinakiem lub szparagami.
Masło i oliwa opóźniają opróżnianie się żołądka i zwiększają wartość sycącą, przez dodanie oliwy zwiększamy np.
sytność sałaty.
Cukier ma wielki wpływ na uczucie sytości i przedłuża czas pozostawania pokarmów w żołądku, dlatego słodkie dania należy podawać na końcu.
Nie należy też podawać słodkich pokarmów w przerwach pomiędzy głównymi posiłkami – zasada ta dotyczy zwłaszcza dzieci z upośledzonym łaknieniem.
RÓWNOWAGA KWASOWO-ZASADOWA W USTROJU Wielkie znaczenie dla przebiegu spraw życiowych w organizmie ma działanie chemiczne płynów.
Wiemy, że właściwości fizyczne białka, działanie bakterii, fagocytów, działanie enzymów zależy w wysokim stopniu od działania środowiska.
Zasadowość i kwaśność płynów ustrojowych mierzymy określając stężenie jonów wodorowych.
Chemicznie czysta woda, która ma odczyn obojętny, zawiera pewną ilość zdysocjowanych jonów wodorowych i wodorotlenowych.
1 litr wody destylowanej zawiera 10000000 g wolnych jonów wodorowych, co oznaczamy ujemnym logarytmem 10-7 mol/l określamy, jako pH 7.
pH w rozmaitych odcinkach ustroju jest utrzymywane na względnie stałym poziomie.
pH protoplazmy komórek wynosi około 6,9, jądro komórki ma odczyn bardziej zasadowy i jego pH wynosi około 7,7.
Życie i normalne czynności komórek mogą istnieć tylko w wąskich granicach pH.
Enzymy, od których zależy czynność tkanek, są bardzo czułe na zmiany pH.
pH krwi wynosi 7,4 + 0,05 i poziom ten jest stały, pH krwi żylnej i tętniczej różni się w warunkach normalnych tylko o 0,03, a największa różnica jeszcze za życia wynosi 0,4.
Odczyn krwi jest, więc lekko zasadowy.
Odczyn ten jest utrzymywany mimo ustawicznego zakwaszania ustroju przez związki powstające w wyniku przemiany materii.
Organizm ma sprawnie działający aparat regulujący równowagę kwasowo-zasadową, która utrzymuje się na godnym uwagi stałym poziomie.
Działanie tego aparatu opiera się głównie na trzech czynnikach: 1.
działaniu systemu buforowego krwi, na czynności płuc oraz nerek.
Krew jest wyposażona w związki posiadające charakter słabych kwasów oraz substancje, będące solami tych kwasów.
Układy tego rodzaju noszą nazwę układów moderatorowych albo buforowych i regulują całość stężenia jonów wodorowych.
Układy buforowe krwi składają się z układu: kwas węglowy – dwuwęglan, oraz fosforan l-rzędowy – fosforan II-rzędowy
[patrz też: zupa wielowarzywna, pizza na nowolipkach, pizza u rudika ]

Powierzchnię jelit znacznie zwiększają specjalne twory

Sunday, September 1st, 2019

Powierzchnię jelit znacznie zwiększają specjalne twory, zwane kosmkami, są to występy błony śluzowej.
Każdy kosmek zawiera naczynia krwionośne włosowate, przewód chłonny, mięśnie gładkie i splot nerwowy.
Na 1 mm- powierzchni jelit cienkich przypada 20-40 kosmków, ogólna ich liczba wynosi około 5000000.
Kosmki wykonują ruchy regulowane przez podśluzówkowo leżący splot Meissnera.
Niektóre związki, jak alanina, histamina, sól kuchenna, żółć, pieprz, papryka oraz mikroorganizmy, jak drożdże, pobudzają ruch kosmków.
Ruch ten pobudza też związek hormonalny, zwany wilikininą.
Środki czyszczące hamują ruch kosmków.
Ilość płynu, która może być przepompowana u człowieka przez kosmki jelitowe, jest znaczna i może dochodzić do 150 ml na minutę.
Wchłanianie jest złożonym procesem, w którym grają rolę: filtracja, zjawiska osmozy, dyfuzji oraz kurczenia się kosmków, które przeciskają zawartość drobnych naczyń chłonnych do większych.
Ciała białkowe zostają wessane, jako aminokwasy.
Kwasy tłuszczowe i glicerol, które powstają wskutek trawienia tłuszczu, w czasie procesu wchłaniania ulegają syntezie na tłuszcze obojętne i wessaniu do naczyń chłonnych.
Węglowodany przechodzą do prądu krwi, jako cukry proste.
Woda jest bardzo łatwo wchłaniana.
Zwłaszcza, gdy odczuwamy pragnienie, znaczna część wody jest wchłaniana już w jelicie cienkim, także chlorek sodu łatwo przechodzi przez ścianę jelit do prądu krwi.
Wchłanianie rozmaitych cukrów prostych odbywa się przez śluzówkę jelit z niejednakową szybkością.
C.
F.
Cori i G.
T.
Cori ustalili tak zwany współczynnik wchłaniania cukru.
Jest to liczba gramów cukru wchłoniętego z jelita cienkiego na godzinę i na 100 g wagi zwierzęcia po okresie 24-godzinnego głodzeni.
Z cukrowców heksozy wchłaniają się szybciej niż, pentozy.
Szybkość wchłaniania heksoz jest rozmaita, można ją uszeregować następująco: galaktoza, fruktoza, następnie glukoza, mannoza.
Śluzówka jelit ma wybiórcze właściwości wchłaniania także i w stosunku do soli mineralnych.
Tłuszcze rozkładają się pod wpływem lipaz (głównie trzustkowej) na glicerol i kwasy tłuszczowe.
Glicerol ulega łatwo wchłonięciu, natomiast kwasy tłuszczowe, aby nie przejść przez ścianę jelit cienkich, muszą wejść w związek z zasadami i kwasami żółciowymi i tworzyć mydła, które są rozpuszczalne.
Po przejściu przez błonę śluzową jelit kwasy tłuszczowe i glicerol łączą się ponownie na tłuszcze i przechodzą do chłonki, gdzie spotykamy je w postaci drobnych kuleczek.
Według tej klasycznej teorii tłuszcze przechodzą w jelicie cienkim do glicerolu i kwasów tłuszczowych
[podobne: topielce ciasto, pizza na nowolipkach, zupa wielowarzywna ]

katalaza

Sunday, September 1st, 2019

katalaza, cytochrom i peroksydaza zawierają żelazo, w arginazie spotykamy mangan, w anhydrazie węglowej – cynk, w karboksylazie – magnez.
Do działania enzymów potrzeba też pewnych witamin, np.
ester aneuryny jest koenzymem karboksylazy, ryboflawina jest koenzymem żółtego fermentu oddechowego.
Enzymy wykazują ścisłą zależność od temperatury.
Jeżeli np.
diastazę ogrzać powyżej pewnej ciepłoty, to traci ona nieodwracalnie działanie.
Mówimy, że enzymy są ciepłochwiejne.
Unieczynnienie zaczynów następuje zwykle w ciepłocie, około 80°, ale często wystarcza już 55°.
Obniżenie ciepłoty zmniejsza, a nawet i zupełnie hamuje działanie zaczynów, ale nie niszczy ich nieodwracalnie.
Istnieje również ciepłota, w której zaczyny mogą działać naj silniej.
Jest to tzw.
optimum ciepłoty (wynosi ono zwykle 35-45°).
Rozmaite zaczyny wymagają rozmaitego pH do osiągnięcia optymalnego działania.
Głównie zasługą Sorensena było wykazanie, że pH ma wielki wpływ na sprawność enzymów.
Jeśli pH zmienia się znacznie, to enzym zostaje unieczynniony, a nawet zniszczony.
Enzymy grają ważną rolę w procesach odżywiania i trawienia, każda żyjąca komórka korzysta z ich działania.
Procesy przebiegające w tkankach wymagają również obecności enzymów, od nich są też uzależnione podstawowe zjawiska życiowe, jak odkładanie się glikogenu, dezarninacja, chentizm skurczu mięśniowego.
Mimo dość wyraźnej swoistości zaczynów musimy jednak dzisiaj porzucić myśl, że jeden enzym wywołuje zawsze jednakową reakcję chemiczną.
W świetle nowych faktów pogląd taki jest obecnie nie do utrzymania.
Jak to podkreślił w swym referacie J.
Meduski, znamy np.
dziś więcej czynności fosfatycznych niż fosfataz.
Jeden rodzaj białka może spełnić rolę apoenzymu dla szeregu układów enzymatycznych.
Wspólną część białkową mają np.
dehydrogenaza izocytrynowa i karboksylsza ssczawiowo-bursztynowa.
Wiele zaczynów zawiera jednakową grupę prostetyczną, a o swoistości ich decyduje budowa części białkowej holoenzymu.
W obecnym stanie wiedzy ostateczna klasyfikacja enzymów nie jest jeszcze możliwa.
Schematycznie dzielimy je na hydrolazy (rozkładają cząsteczki substratów za pomocą hydrolizy) i desmolazy (rozkładają produkty hydrolizy).
Procesy dysymilacyjne składają się z podstawowych zjawisk: hydrolizy i desmolizy.
Hydroliza następuje w początkowym okresie rozszczepiania związków, które pod jej wpływem stają się rozpuszczalne i zdolne do dyfuzji.
W czasie hydrolizy nie wydziela się zasadniczo energia.
Podczas desmolizy dochodzi do bardziej głębokich przemian połączonych z wyzwoleniem znacznych ilości energii
[patrz też: pizza na nowolipkach, sorbinian potasu rakotwórczy, topielce ciasto ]

W rozwoju naszych wiadomości nad zaczynami wielkie zasługi położyli uczeni rosyjscy

Sunday, September 1st, 2019

W rozwoju naszych wiadomości nad zaczynami wielkie zasługi położyli uczeni rosyjscy, W roku 1814 Kirchhoff opisał rozkład skrobi pod wpływem wyciągu ze słodu.
Biochemik Engelhardt wykazał, że kurczliwy składnik mięśnia miozyna ma właściwości enzymatyczne (adenozynotrójfosfataza).
W roku 1939 Bmustein i Kritzman opisali zjawisko transaminacji.
Myśl o związku witamin z zaczynami wypowiedział po raz pierwszy w latach dziewięćdziesiątych Paszutin.
Rozpatrując mechanizm działania środków przeciwgnilcowych uczony ten pisał: mimo woli zjawia się nawet myśl o zaczynowym (chemicznym) działaniu rozpatrywanych związków – tak mało trzeba ich do wywołania tak silnego działania.
Następnie w roku 1922 inny uczony rosyjski N.
b.
Zieliński jeszcze wyraźniej podkreślił, że witaminy wchodzą w skład zaczynów (cyt.
według B.
I.
Zbarskiego, Biołogiczeskaja chimija.
Medgiz, 1951).
Termin enzym wprowadził Kuehne, Buechner zaś wykazał, że mikroorganizmy, działają za pośrednictwem enzymów.
Dzięki coraz to nowym odkryciom biochemików wyjaśniono ogólną budowę enzymów.
Holoenzym (całość enzymu) składa się za poenzymu (część białkowa) i koenzymli, (część prostetyczna), czyli H = A + K.
Czynniki, które denaturują białko, hamują działanie enzymów, środki narkotyczne również znoszą działanie enzymów.
Brak witamin wchodzących w skład grup prostetycznych osłabia lub, hamuje reakcje enzymatyczne.
Istnieje też, współdziałanie między enzymami i hormonami.
Nazwa enzymu pochodzi zwykle od podłoża, na które działa dany ferment, np.
enzym rozkładający skrobię (amylum) zwie się amylazą lub od rodzaju przeprowadzanej reakcji.
Fermenty są ciepłochwiejne, tj.
giną po ogrzaniu do 70°.
Wszystkie enzymy spotykane w przewodzie pokarmowym odznaczają się swoistością działania.
Enzymy proteolityczne działają tylko na białka, lipolityczne tylko na tłuszcze, ainylolityczne tylko na węglowodany, np.
maltaza hydrolizuje maltozę na dwie cząsteczki glukozy, nie działa natomiast na inne dwucukry.
Także wiele enzymów proteolitycznych działa swoiście hydrolizując tylko pewne połączenia pomiędzy aminokwasami.
Cząsteczki węglowodanów, białek i tłuszczów ulegają pewnemu rozkładowi przy zetknięciu się z wodą.
Stopień tej hydrolizy wzrasta po ogrzaniu, po dodaniu kwasu.
W trawieniu biologicznym wielką rolę odgrywa hydroliza, wspomagana przez działanie temperatury ustroju i swoiste enzymy.
Do enzymów hydrolizujących (hydrolaz) należą m.
in.
esterazy, lipazy, fosfatazy.
Fermenty hydrolizujące wielocukrowce znajdujemy w ślinie, w soku trzustkowym i jelitowym.
Pewne enzymy zawierają metale, np
[przypisy: pizza na nowolipkach, pizza u rudika, czubryca czerwona zastosowanie ]

Perystaltyka i napięcie ścian żołądka pozostaje i po przecięciu nerwów błędnych

Sunday, September 1st, 2019

Perystaltyka i napięcie ścian żołądka pozostaje i po przecięciu nerwów błędnych, chociaż znacznie się zmniejsza.
Wydaje się, że nie wszystkie włókna nerwów błędnych tak samo działają na mięśniówkę żołądka.
Cannon i Lieb spostrzegli, że w czasie aktu połykania ciśnienie wewnątrz żołądkowe opada.
Jest to tzw.
receptive relaxation.
Przyczyną tego jest hamujący wpływ pewnych włókien nerwów błędnych na mięśniówkę żołądka.
Opróżnianie się żołądka.
Pawłow i Cannon dowiedli, że kwaśność miazgi pokarmowej jest głównym czynnikiem regulującym ruchy odźwiernika.
Kwaśna zawartość w żołądku powoduje otwarcie odźwiernika, pojawienie się jej w dwunastnicy jest bodźcem do zamknięcia odźwiernika.
Teoria ta tłumaczy większość faktów, ale nie wszystkie, np.
nie wyjaśnia szybkiego przechodzenia płynów i białka j aj do dwunastnicy oraz opróżniania się żołądka w przypadkach bez kwasu.
Należy podkreślić, że oprócz bodźców chemicznych i mechanicznych dla ruchów odźwiernika ważną rolę gra też podrażnienie jego okolicy przez masy pokarmowe.
Błona śluzowa żołądka zawiera gruczoły, które wydzielają sok żołądkowy.
Gruczoły te zbudowane są z dwóch rodzajów komórek: głównych i okładzinowych.
Pierwsze wydzielają tzw.
zaczyny, drugie kwas solny.
W części odźwiernikowej spotykamy tylko komórki główne.
OKRESY WYDZIELANIA ŻOŁĄDKOWEGO Od czasu doświadczeń Pawłowa (wytworzenie małego żołądka i przetoki przełykowej) wiemy, że do pobudzenia wydzielania żołądkowego nie jest konieczne wprowadzenie pokarmu do żołądka.
U psa z przeciętym przełykiem- pokarm nie trafia do żołądka, a mimo to po upływie 5-6 minut od początku karmienia żołądek psa zaczyna wydzielać sok.
Wydzielanie to jest spowodowane odruchem bezwarunkowym.
Podczas jedzenia zostają podrażnione zakończenia nerwowe w jamie ustnej i gardle, powstałe bodźce przenoszą się do rdzenia przedłużonego, skąd drogą nerwów błędnych dochodzą do żołądka.
Jak wykazał Pawłow, po przecięciu nerwów błędnych ten okres wydzielania żołądkowego nie ma miejsca.
Jeżeli przeciąć nerwy błędne u psów z przeciętym przełykiem, to przy rzekomym karmieniu sok żołądkowy nie wydziela się, gdyż został przerwany łuk odruchowy w części odśrodkowej.
Jeśli podrażnić prądem zakończenie przeciętego nerwu zdążającego do żołądka, nastąpi obfite wydzielanie soku.
Wydzielanie soku w żołądku następuje również na widok potraw, pod wpływem ich zapachu i innych podniet działających na odległość (np.
brzęk szykowanych do nakrycia stołu talerzy), jest to wydzielanie odruchowo-warunkowe
[hasła pokrewne: pizza na nowolipkach, pizza bez drożdży kwestia smaku, pizza po byku ]

Sos chrzanowy ze smietana

Sunday, September 1st, 2019

Sos chrzanowy ze śmietaną . 2 łyżki utartego chrzanu, szklanka śmietany, cytryna, sól, cukier Utarty chrzan wymieszać z gęstą śmietaną. Przyprawić do smaku solą, cukrem i sokiem z cytryny. Podawać do wszystkich potraw rybnych. Sos chrzanowy z jajami 3 łyżki utartego chrzanu, 2 jaja, szklanka śmietany, jabłko, cytryna, sól, cukier 2 cytryny, pół szklanki oliwy, sól, cukier, pół pęczka naci pietruszki Jaja ugotować na twardo, obrać ze skorupek i drobno posiekać wymieszać ze śmietaną i chrzanem. (more…)

Sledzie z jablkami I

Sunday, September 1st, 2019

Śledzie z jabłkami I . Umyte śledzie wymoczyć w wodzie przez 10 godz. Osączyć, zalać serwatką na 2-3 godziny. Następnie opłukać, sprawić, zdjąć skórę, skrajać filety i wybrać ości. Filety pokrajać w poprzek na 3-5 równych porcji. (more…)

Sledzie po japonsku

Sunday, September 1st, 2019

Śledzie po japońsku . 3 śledzie, 4 Jaja, 15 dag cebuli, 20 dag groszku konserwowego, 2 ogórki konserwowe, 2/3 szklanki majonezu, pół łyżeczki sproszkowanej papryki, pół łyżeczki cukru, nać pietruszki, 3 śledzie, 2 duże cebule, 1-2 kwaśne jabłka, szklanka śmietany, sól, cukier, 4 śledzie, 3/4 szklanki śmietany, 2 cytryny, 2 cebule, jabłko, kilka liści laurowych, kilka ziarn pieprzu i ziela angielskiego 4 śledzie, szklanka octu, 3 łyżki wody, 3 duże cebule, l marchew, 6 ziaren, ziela angielskiego, liść laurowy, 6 ziaren pieprzu, łyżeczka musztardy, łyżeczka cukru Śledzie dobrze wymoczyć, ściągnąć skórę, usunąć wnętrzności, odciąć płetwy i ogony. Rozciąć wzdłuż, oddzielić filety od ości, pokrajać na centymetrowe kawałki. Jaja ugotować na twardo, obrać i pokrajać na połówki. Cebulę i ogórki obrać i pokrajać w plastry. (more…)

Sledzie a la minogi

Sunday, September 1st, 2019

Śledzie a la minogi . Na potrawę nadają się śledzie małe, które należy wypłukać, wymoczyć w wodzie ok. 10 godz., sprawić, zdjąć skórę, skrajać filety i usunąć ości. Następnie ściąć filety tak, aby swoim kształtem przypominały minogi. Oprószyć delikatnie mąką i usmażyć na oliwie. (more…)