Ilość tej energii stanowi o tak zwanej podstawowej przemianie materii

Sunday, September 1st, 2019

Ilość tej energii stanowi o tak zwanej podstawowej przemianie materii – termin wprowadzony przez Plummera i Boothby.
Podstawowa przemiana materii mierzy się ilością energii potrzebnej do utrzymania życia organizmu znajdującego się w zupełnym spoczynku i na czczo od 12 do 14 godzin w temperaturze 15-160.
Stwierdzono, że organizm potrzebuje 1,054 kal na 1 kg i godzinę, dla człowieka wagi 70 kg potrzeba na dobę 1770 kal.
Można też przyjąć, że podstawowa przemiana materii wynosi przeciętnie u dorosłego człowieka 1 -dużą kalorię na kg wagi i godzinę, czyli dla człowieka wagi 70 kg wynosi ona 70: 24 = 1680 kal.
Podstawową przemianę materii określamy mierząc zużycie tlenu w określonym czasie (zwykle 8-10 minut) u badanego znajdującego się w zupełnym spokoju fizycznym i psychicznym.
Znając tę wartość łatwo możemy obliczyć liczbę kalorii wytworzonych na 1 m2 powierzchni ciała i na godzinę.
W warunkach zwykłych zapotrzebowanie tlenu na 1 m2 powierzchni ciała w przemianie podstawowej u osób tej samej wagi, wzrostu, wieku i płci jest stała w sposób godny uwagi.
Podstawową przemianę materii najprościej daje się obliczyć za pomocą przyrządu Krogha.
Badany oddycha przez ustnik połączony z aparatem w kształcie spirometru, aparat jest wypełniony tlenem i zaopatrzony w piszące ostrze.
Gdy badany oddycha przez przyrząd, to ostrze podnosi się i opuszcza rejestrując na kimografie wychylenia oddechowe.
W czasie oddychania ilość tlenu w aparacie zmniejsza się, a krzywa kreślona przez ostrze opada w kierunku linii zerowej.
Z krzywej tej znając punkt wyjściowy można obliczyć ilość zużytego w czasie badania tlenu.
W przyrządzie Krogha nie obliczamy bezpośrednio ilorazu oddechowego, ale można tu przyjąć bez większego błędu, że wynosi on 0,82.
Przy ilorazie oddechowym 0,82 zużycie jednego litra tlenu połączone jest z wydzieleniem energii w ilości równej 4,825 kal.
Liczbę kalorii wydatkowanych w ciągu doby obliczamy mnożąc liczbę litrów-tlenu (zużytego w ciągu 10 min.
) przez 4,825 i 144 (10 min.
X 144 = 24 godziny).
Podstawową przemianę materii można też ustalić metodą Tissot obliczając wytwarzanie dwutlenku węgla.
W metodzie Knippinga oblicza się zużycie tlenu i wytwarzanie C02.
Oznaczanie podstawowej przemiany materii, jak to wykazał Magnus Levy, ma szczególne znaczenie dla rozpoznania niedoczynności lub nadczynności tarczycy.
Wielkie usługi oddaje nam też ta-metoda w regulacji leczenia metylotiouracylem lub naświetlaniem promieniami Roentgena nadczynnej tarczycy, lub w określeniu wysokości dawki tyroksyny w leczeniu obrzęku śluzakowatego i kretynizmu.
Oznaczenie podstawowej przemiany materii ma także znaczenie dla rozpoznania nadczynności tarczycy, która przebiega skrycie pod maską innej choroby (np
[podobne: pizza od łysego kraków, pizza u dziada, pizza na wypasie ursus ]

Na podstawie swoich doświadczeń Lavoisier doszedł do wniosku

Sunday, September 1st, 2019

Jeszcze przed Lavoisierem wykazał John Mayow, że jeśli w zamkniętej przestrzeni umieścić świecę palącą się i zwierzę razem, to prędzej zginie zwierzę i zgaśnie świeca, niż gdy będą umieszczone oddzielnie.
Badacz ten pisał: Powietrze traci swą siłę elastyczną zarówno podczas oddychania zwierząt, jak i wskutek palenia.
Trzeba wierzyć, że zwierzęta, tak jak i ogień, zabierają, powietrzu te same cząsteczki.
Lavoisier i Laplace posunęli swe doświadczenia dalej: umieścili oni świnką morską w zamkniętej komorze i mierzyli przez 10 godzin, ilość wydalonego C02 równała się ona ilości C02 powstałej wskutek spalenia 3,33 g węgla.
Tę samą świnkę morską zamknięto z kolei na ten sam okres czasu w komorze zawierającej pewną ilość lodu i oznaczono ilość stopionego lodu.
Ilość ciepła potrzebna do stopienia tej ilości lodu równała się dokładnie ilości ciepła powstającej przy spalaniu 3,33 g węgla.
Na podstawie swoich doświadczeń Lavoisier doszedł do wniosku, że oddychanie jest tylko powolnym spalaniem węgla i wodoru.
Związki organiczne spalając się w organizmie wydzielają pewną ilość energii cieplnej.
Rubner stwierdził, że wartość energii cieplnej powstającej w organizmie w czasie spalania węglowodanów i tłuszczów równa się ilości ciepła powstającego w czasie spalania tych ciał w kalorymetrze, jedynie wartość energii cieplnej uzyskanej przy spalaniu białka była niższa w czasie spalania w organizmie.
Przekonano się wówczas, że 1 g węglowodanów lub białka spalając się w organizmie- dostarcza 4,1 kalorii, 1 g tłuszczu – 9,3 kal.
Znając ogólną ilość białek, tłuszczów i węglowodanów można łatwo obliczyć, jaki jest dopływ energii do organizmu.
Jeśli poda się 100 g, białka, 400 g węglowodanów i 50 g tłuszczów, dostarczy się 410 + 1640 + 465 = 2515 kal.
W celu określenia wydatkowanej przez ustrój energii możemy się posługiwać metodą kalorymetrii bezpośredniej lub pośredniej.
W metodzie kalorymetrii bezpośredniej badanego umieszcza się w specjalnych izolowanych komorach, w których przepływa w rurach chłodna woda.
W okresie badania woda nagrzewa się, Z różnicy temperatur wody wpływającej i wypływającej można obliczyć, ile ciepła wytworzył badany człowiek.
Metoda ta jest kosztowna i kłopotliwa, nie jest, też obecnie stosowana.
Metoda kalorymetrii pośredniej pozwala nam w nader prosty sposób ściśle określić ilościowo bilans energetyczny.
Metoda ta polega na oznaczeniu przemiany gazowej i następnym przeliczeniu ilości zużytego tlenu na jednostki cieplne.
PODSTAWOWA PRZEMIANA MATERII Nasuwa się przede wszystkim pytanie, ile, energii potrzebuje organizm ludzki, aby pokryć swoje minimalne zapotrzebowanie (skurcze serca, ruchy oddechowe, utrzymanie ciepło itd.
)
[patrz też: pizza na wypasie ursus, spondylus szczecin, pizza kwestia smaku ]

Najwięcej używaną metodą oznaczenia rezerwy alkalicznej jest metoda van Slykea

Sunday, September 1st, 2019

Najwięcej używaną metodą oznaczenia rezerwy alkalicznej jest metoda van Slykea.
Głównym typem kwasicy niegazowej jest ketosis.
Jest ona wynikiem gromadzenia się kwasu aceto-octowego i beta-oksymasłowego w płynach i tkankach ustroju.
Występuje ona w cukrzycy, podczas głodu i w innych warunkach, które powodują nienormalne zużytkowanie węglowodanów, zwłaszcza dzieci są podatne na tę postać kwasicy.
Ketosis obserwuje się też podczas uśpienia i po nim, także po długotrwałych wymiotach, w płonicy (Węgierko), w czasie pierwszego okresu diety Jarockiego (Roguski), w czasie ciąży, w prawidłowej ciąży, zwłaszcza w okresie przekazywania przez matkę płodowi zasad, istnieje tendencja do zakwaszenia ustroju, w 9 miesiącu ciąży rezerwa alkaliczna jest około 10 % niższa od prawidłowego poziomu.
W rzucawce porodowej pH jest o 0,15-0,2 niższe niż prawidłowo.
Długotrwałe podawanie związków sulfonamidowych zmniejsza także rezerwę alkaliczną.
Normalna surowica krwi zawiera około 2 mg% ciał ketonowych, znaczniejsze gromadzenie się ciał ketonowych jest oznaką zaburzeń w gospodarce węglowodanów.
Ciałami ketoplastycznymi są: leucyna, izoleucyna, fenyloalanina, tyrozyna, kwas izowalerianowy, kwasy tłuszczowe zawierające parzystą liczbę atomów węgla.
Nagromadzenie się kwasu mlekowego powoduje również zakwaszenie ustroju.
Kwas mlekowy gromadzi się: w chorobach wątroby (końcowe okresy marskości, rozlana martwica), w zatruciu ciążowym, w zapaleniu płuc, w niewydolności krążenia stwierdzano liczby wyższe niż 100 mg %, stanom tym towarzyszy często również wzmożenie poziomu kwasu pirogronowego.
Kwasica może powstać również wskutek dużej utraty płynu, np.
biegunka, wymioty, krwotoki, przetoki jelitowe i żółciowe powodują zakwaszenie zależnenie od nagromadzenia się produktów kwaśnych, ale od utraty płynu i zawartych w nich zasad.
W czasie biegunki ustrój traci znaczne ilości sodu, wapnia i potasu.
Jeśli istnieje niski poziom dwuwęglanu w osoczu, to wyrównawczo podnosi się poziom chlorków, w osoczu, które przechodzą tutaj z tkanek, dlatego w stanach tych, należy podać płyn Ringera.
W pewnych przypadkach kwasica może działać leczniczo.
Znane są dobre wyniki diety ketogennej w padaczce oraz w zakażeniach dróg moczowych, w obrzękach na tle niewydolności krążenia.
Przed podaniem środków rtęciowych zakwaszamy zwykle ustrój za pomocą chlorku amonu, działanie przebiegać ma następująco: 2NH4Cl+2NaHC03 + (NH2)2CO+2NaCl+2H20+H2C03 KWASICA GAZOWA Ten typ kwasicy zależy od nagromadzenia się w ustroju dwutlenku węgla i występuje w chorobach serca i płuc, wskutek uśpienia, po podaniu morfiny, w stanach asfiktycznych
[hasła pokrewne: śledzie po japońsku, pizza na nowolipkach, pizza na wypasie ursus ]

Pawłow wykazał, że 3 zasadnicze środki pokarmowe

Sunday, September 1st, 2019

Pawłow wykazał, że 3 zasadnicze środki pokarmowe: chleb, mięso i mleko w różnym stopniu wpływają na ilość wydzielonego soku i jego zdolności trawiące.
Największa ilość soku wydziela się pod wpływem mięsa, ale zawartość w tym soku pepsyny jest mniejsza niż po podaniu chleba, większa zaś niż po spożyciu mleka.
Sok wydzielany pod wpływem chleba zawiera najwięcej pepsyny, prawdopodobnie, dlatego, że białka roślinne są bardziej oporne na działanie zaczynów.
Ogólna ilość wydzielonego soku jest średnia.
Mleko powoduje słabe wydzielanie zarówno ilościowe, jak i jakościowe, Działanie hamujące wywierają tu prawdopodobnie tłuszcze zawarte w mleku.
Kwasota jest najwyższa po mięsie, najniższa po chlebie.
Histamina powoduje tylko wzmożenie wydzielania kwasu solnego.
Niedocukrzenie krwi występujące po podaniu insuliny pobudza ośrodki nerwów błędnych w mózgu i powoduje wydzielanie soku żołądkowego bogatego w pepsynę.
Duży wpływ na wydzielanie soku żołądkowego może mieć rozmaity sposób przyrządzenia pokarmu.
Ryba pieczona i smażona powoduje wydzielanie dużej ilości soku z dużą zawartością pepsyny i mucyny.
Ta sama ryba wędzona zwiększa ilość soku i kwaśność, przy czym zawartość pepsyny i mucyny jest mała.
Tłuszcze wprowadzone do żołądka hamują jego wydzielanie.
Tłuszcz zmniejsza kwasotę i ilość soku, a zwłaszcza ilość pepsyny.
Ivy sporządzał wyciągi z błony śluzowej jelit.
Wyciągi te hamują ruchy i wydzielanie soku żołądkowego.
Gray wyosobnił z moczu psów ciało hamujące ruchy i czynność wydzielniczą żołądka.
Zawartość tego związku wzrasta w moczu po podaniu tłuszczów, a zmniejsza się znacznie, gdy zwierzęciu wytnie się cale jelito cienkie.
SOK ŻOŁĄDKOWY Komórki wydzielnicze żołądka tworzą gruczoły umieszczone w błonie śluzowej.
Liczba ich dochodzi do 35000000.
Gruczoły żołądkowe wydzielają kwas solny, mucynę oraz zaczyny: pepsynę, lipazę i podpuszczkę.
Komórki tworzące śluz zawierają ziarna mucynogenu.
Komórki główne zawierają zymogen, z którego powstaje pepsyna.
Komórki okładzinowe wydzielają kwas solny i wodę.
Kwas solny w soku żołądkowym.
Stężenie kwasu solnego w normalnym soku żołądkowym wynosi około 0,5 %.
Kwas solny jest wydzielany przez komórki okładzinowe.
Ivy wykazał, że pH komórek okładzinowych w okresie wydzielania wynosi około 3,0, a więc HCI powstałby wewnątrz tych komórek, a nie w świetle żołądka, jak przypuszczali Hervey i Bensley.
Wydzielanie silnego kwasu mineralnego przez komórki ustroju jest zjawiskiem zastanawiającym.
Istnieje wiele teorii starających się wytłumaczyć to ciekawe zagadnienie
[hasła pokrewne: ryba w papilotach, pizza na wypasie ursus, jaja na obiad ]

Sos grzybowy

Sunday, September 1st, 2019

Sos grzybowy . Grzyby dokładnie umyć, zalać zimną wodą, dodać obraną cebulę i ugotować do miękkości. Odcedzić wywar, przetrzeć cebulę, grzyby drobno posiekać. Masło stopić, wymieszać z mąką, rozprowadzić zimną wodą lub ochłodzonym wywarem, wlać do wrzącego wywaru, gdy sos zagotuje się, odstawić, dodać posiekane grzyby, śmietanę i posiekaną pietruszkę (ok. 2 łyżek). (more…)

Wszystkie naczynia uzywane do sprawienia i moczenia sledzi nalezy umyc bardzo starannie w wodzie z dodatkiem detergentu i dokladnie splukiwac zimna woda

Sunday, September 1st, 2019

Wszystkie naczynia używane do sprawienia i moczenia śledzi należy umyć bardzo starannie w wodzie z dodatkiem detergentu i dokładnie spłukiwać zimną wodą. Potrawy zimne i gorące ze śledzi po ułożeniu na półmisku trzeba estetycznie udekorować. Wykorzystuje się w tym celu wszelkie dostępne warzywa i owoce. Najlepsze efekty daje łączenie elementów kontrastujących barwą. Coraz częściej pojawiające się w naszych sklepach świeże śledzie znajdują szerokie zastosowanie przy przyrządzaniu potraw. (more…)

Eksperci od racjonalnego zywienia dostrzegaja w sledziu równiez wiele walorów odzywczych, które stawiaja je w rzedzie produktów bialkowych, zasobnych jednoczesnie w inne cenne skladniki

Sunday, September 1st, 2019

Eksperci od racjonalnego żywienia dostrzegają w śledziu również wiele walorów odżywczych, które stawiają je w rzędzie produktów białkowych, zasobnych jednocześnie w inne cenne składniki. Obok niezaprzeczalnych zalet – mają jednak śledzie i pewne cechy ujemne, jak specyficzny zapach oraz dużą zawartość soli dodawanej w celach konserwacji. Cechy te decydują o konieczności poddania śledzi solonych specjalnym zabiegom przygotowawczym. Warto się jednak trochę potrudzić, można bowiem w efekcie otrzymać bogaty asortyment wysokowartościowych, smacznych, bardzo tanich dań zimnych i gorących. Wśród procesów przygotowawczych najbardziej kłopotliwe jest czyszczenie. (more…)

Sledzie wedzone

Sunday, September 1st, 2019

Śledzie wędzone, jadane są najczęściej jako dodatek do pieczywa w postaci obranych ze skórki i oddzielonych od ości filetów, nadają się również doskonale do przyrządzania wielu oryginalnych potraw, zarówno zimnych jak i gorących. Śledzie wędzone zawierają dużo soli i dlatego, podobnie jak śledzie solone, w niektórych przypadkach należy je wymoczyć – najlepiej w mleku lub serwatce. Obrane ze skóry filety zalewa się na 1-2 godz. świeżą serwatką lub słodkim mlekiem. Przygotowując dania ze śledzi wędzonych należy zachować i uwydatnić ich specyficzne walory smakowe i aromatyczne, przy jednoczesnym wzbogaceniu ich odpowiednio dobranymi dodatkami. (more…)

Sledzie w smietanie I

Sunday, September 1st, 2019

Śledzie w śmietanie I . Śledzie dobrze wymoczyć, obrać ze skóry i oczyścić. Cebulę obrać, opłukać i pokrajać w plastry. Umyte jabłka obrać ze skórki i zetrzeć na tarce o dużych otworach. Śmietanę wymieszać z utartymi jabłkami, doprawić do smaku solą, cukrem i sokiem z cytryny. (more…)

Rolmopsy I

Sunday, September 1st, 2019

Rolmopsy I . 3 śledzie, 4 korniszony, 3 marynowane grzybki, łyżka musztardy, 2 cytryny, kilka liści laurowych, pieprz, gałka muszkatołowa, 2 cebule, cukier. Śledzie wymoczyć w wodzie z dodatkiem mleka, ściągnąć skórę, oczyścić, opłukać. Przekrajać wzdłuż i oddzielić filety. Ocet zagotować z wodą (1/3 szklanki) i przyprawami. (more…)