Salatka z ryby i sardeli

Wednesday, September 4th, 2019

Sałatka z ryby i sardeli . Selery umyć i ugotować w łupinach gdy ostygną, obrać i pokrajać w wąskie paski, skrapiając sokiem z cytryny. Ugotowaną rybę oczyścić z ości i drobno pokrajać, wymieszać z selerami, posolić. Sardele oczyścić, opłukać, drobno posiekać i rozetrzeć w misce na masę z drobno posiekanym czosnkiem. Ucierając dodawać oliwę i sok z cytryny. (more…)

Budyn z ryby i kalafiora

Tuesday, September 3rd, 2019

Budyń z ryby i kalafiora. 25 dag ugotowanej ryby, 1 kalafior 4 jaja, 5 dag masła, 3/4 szklanki tartej bułki, pół pęczka naci pietruszki lub kopru, cukier, sól, pieprz Ugotowaną rybę pokrajać w niewielkie kawałki, oczyszczony kalafior umyć, podzielić na różyczki, głąb pokrajać w kostkę, ugotować we wrzącej osolonej wodzie z dodatkiem cukru. Na wpół miękki kalafior odcedzić, wymieszać z przygotowaną rybą. Żółtka utrzeć z masłem na puszystą masę, białka ubić na pianę (pod koniec ubijania dodać łyżkę cukru). Żółtka wymieszać z kalafiorem, posiekaną nacią. (more…)

PRZEMIANA WĘGLOWODANÓW

Sunday, September 1st, 2019

Claude Bernard stwierdził, że krew pochodząca z żył wątrobowych jest bogatsza w glukozę niż krew żyły wrotnej, a w następnych swych pracach ustalił, że źródłem tej glukozy jest glikogen wątrobowy.
Rozłożone wielocukrowce – postaci jednocukrowców: glukozy, fruktozy, galaktozy po wchłonięciu w jelitach przekształcają się w wątrobie w glikogen zapasowy wielocukier ustroju zwierzęcego.
Przeciętnie mamy około 200 g glikogenu: z tego około 100 g w wątrobie i tyleż w mięśniach.
Glikogen w wątrobie może jeszcze powstawać z kwasu mlekowego, z glicerolu i niektórych aminokwasów.
Glikogen w wątrobie w miarę potrzeby rozpada się do glukozy i uzupełnia braki tego węglowodanu powstające we krwi podczas pracy organizmu, glikogen jest, więc zapasowym materiałem pędnym.
Natomiast glikogen zawarty w mięśniach nie dostarcza nam glukozy i nie uzupełnia jej braku we krwi, ale rozpada się poprzez złożony szereg przemian, a procesy te są źródłem energii dla pracy mięśni.
Glukoza jest węglowodanem, który organizm wyzyskuje na cele energetyczne, dlatego ustrój stara się utrzymać stały poziom tego cukru we krwi, poziom ten waha się u ludzi zdrowych w granicach 70-120 mg %.
U zdrowego człowieka spożycie nawet znacznej ilości cukru powoduje jedynie niewielkie i przelotne podwyższenie poziomu cukru we krwi.
Po podaniu cukru doustnie zjawia się tzw.
przecukrzenie pokarmowe.
Stężenie cukru we krwi zwiększa się już po kilku minutach dochodząc do swego szczytu między 40-60 min.
i opada potem stopniowo osiągając po 2,5 godz.
poziom nawet niższy od wyjściowego.
Mechanizmy, które wiodą do znikania cukru z krwi, są następujące: 1.
Część glukozy przechodzi z krwi do tkanek, zwłaszcza do mięśni, i tu odkłada się w postaci glikogenu; 2.
Zamiana glukozy w glikogen wątrobowy.
Tworzenie glikogenu z glukozy przebiega w trzech etapach: Na pierwszym powstaje ester glukozo-B-fosforowy, czyli ester Robisona, przy udziale enzymu heksokinazy i kwasu adenozynotrójfosforowego (ATP).
Na następnym etapie następuje przekształcenie estru glukozo-6-fosforowego w ester glukozo-t-fosforowy, ale czynność ta przebiega pod wpływem enzymu fosfoglilkomutazy, działanie tego enzymu jest uwarunkowane obecnością manganu lub magnezu.
Na etapie trzecim ester glukozo-l-fosforowy pod wpływem fosforylazy kondensuje się na glikogen.
Glukoza jest uwalniana do krwi z glikogenu.
Zjawisko to przebiega przy udziale fosforylazy wątrobowej, która hydrolizuje powstający z glikogenu ester Corich; 3.
Zasadniczo na swe potrzeby ustrój czerpie węglowodany z glikogenu, niekiedy jednak (w sercu, mózgu) glukoza może być użyta-wprost na wytwarzanie energii; 4
[patrz też: pizza u rudika, pizza od łysego kraków, sałatka gyros kwestia smaku ]

choroby serca

Sunday, September 1st, 2019

choroby serca).
Oznaczając podstawową przemianę materii należy uwzględnić pewne czynniki, aby uniknąć błędów.
Należy wziąć pod uwagę ciepłotę ciała, tętno, ciśnienie krwi, wagę i wzrost, płeć, wiek, ciśnienie barometryczne, badany powinien być na czczo.
U noworodka podstawowa przemiana materii jest stosunkowo mała i wynosi około 25 kal na 1 m2 i godzinę, ale już po paru tygodniach podwaja się i stopniowo podwyższa się aż do lat 5, po czym występuje spadek utrzymujący się do, okresu pokwitania, kiedy następuje wzrost podstawowej przemiany materii.
Wzrost ulega obniżeniu po pokwitaniu i odtąd aż do starości podstawowa przemiana materii będzie opadać stopniowo, chociaż powoli.
Podstawowa przemiana materii u kobiet jest o 6-10 % niższa niż u mężczyzn w tym samym wieku.
W pewnych okolicznościach podstawowa przemiana materii zwiększa się np.
spostrzegamy umiarkowany jej wzrost w ostatnich trzech miesiącach ciąży.
Kofeina wzmaga podstawową przemianę materii w ciągu pierwszej godziny o 3-10 %, adrenalina o więcej niż 10 % w ciągu dwóch godzin, dwunitrefenol o prawie 30% w ciągu 1 godziny, wzrost podstawowej przemiany materii obserwujemy również po podaniu benzydryny.
Środki uspokajające zmniejszają zużycie tlenu i podstawową przemianę aterii.
Metylotiouracyl zmniejsza podstawową przemianę materii li zdrowych osób i u cierpiących na nadczynność tarczycy.
Podstawowa przemiana materii ulega zmianom w przebiegu rozmaitych chorób.
SWOISCIE DYNAMICZNE DZIAŁANIE POKARMÓW Zapotrzebowanie kaloryczne ustroju wzmaga się po podaniu pokarmów.
To pobudzające działanie pokarmów na wytwarzanie energii, nazwano działaniem swoiście dynamicznym.
Największym bodźcem są pokarmy białkowe każde sto kalorii pochodzące z przemiany białka daje wzrost zapotrzebowania o około 30 kal.
, węglowodany – tylko o około 6 kal.
, tłuszcze – o około 4 kal.
Najsilniej działają pewne aminokwasy, jak fenyloalanina, glicyna, alanina, tyrozyna i leucyna.
Aminokwasy te pobudzają przemianę materii, jeśli są podane doustnie lub dożylnie, histydyna ma podobne działanie tylko po podaniu dożylnym.
Swoiście dynamiczne działanie białek wg Besta zależy od pobudzającego działania, jakie wywierają aminokwasy na komórki ustroju.
Do tego działania niezbędna jest obecność wątroby i np.
u psów pozbawionych wątroby brak jest swoiście dynamicznego działania pokarmów.
Swoiście dynamiczne działanie węglowodanów ma zależeć od przemiany glukozy w glikogen i powstawanie aldehydu octowego, który pobudza utlenianie w tkankach, a tłuszczów – od ich utleniania.
Pierwotnie myślano, że wzrost zapotrzebowania kalorycznego po spożyciu pokarmów zależy od trawienia
[przypisy: czubryca czerwona zastosowanie, pizza od łysego kraków, ryba w papilotach ]

Ilość tej energii stanowi o tak zwanej podstawowej przemianie materii

Sunday, September 1st, 2019

Ilość tej energii stanowi o tak zwanej podstawowej przemianie materii – termin wprowadzony przez Plummera i Boothby.
Podstawowa przemiana materii mierzy się ilością energii potrzebnej do utrzymania życia organizmu znajdującego się w zupełnym spoczynku i na czczo od 12 do 14 godzin w temperaturze 15-160.
Stwierdzono, że organizm potrzebuje 1,054 kal na 1 kg i godzinę, dla człowieka wagi 70 kg potrzeba na dobę 1770 kal.
Można też przyjąć, że podstawowa przemiana materii wynosi przeciętnie u dorosłego człowieka 1 -dużą kalorię na kg wagi i godzinę, czyli dla człowieka wagi 70 kg wynosi ona 70: 24 = 1680 kal.
Podstawową przemianę materii określamy mierząc zużycie tlenu w określonym czasie (zwykle 8-10 minut) u badanego znajdującego się w zupełnym spokoju fizycznym i psychicznym.
Znając tę wartość łatwo możemy obliczyć liczbę kalorii wytworzonych na 1 m2 powierzchni ciała i na godzinę.
W warunkach zwykłych zapotrzebowanie tlenu na 1 m2 powierzchni ciała w przemianie podstawowej u osób tej samej wagi, wzrostu, wieku i płci jest stała w sposób godny uwagi.
Podstawową przemianę materii najprościej daje się obliczyć za pomocą przyrządu Krogha.
Badany oddycha przez ustnik połączony z aparatem w kształcie spirometru, aparat jest wypełniony tlenem i zaopatrzony w piszące ostrze.
Gdy badany oddycha przez przyrząd, to ostrze podnosi się i opuszcza rejestrując na kimografie wychylenia oddechowe.
W czasie oddychania ilość tlenu w aparacie zmniejsza się, a krzywa kreślona przez ostrze opada w kierunku linii zerowej.
Z krzywej tej znając punkt wyjściowy można obliczyć ilość zużytego w czasie badania tlenu.
W przyrządzie Krogha nie obliczamy bezpośrednio ilorazu oddechowego, ale można tu przyjąć bez większego błędu, że wynosi on 0,82.
Przy ilorazie oddechowym 0,82 zużycie jednego litra tlenu połączone jest z wydzieleniem energii w ilości równej 4,825 kal.
Liczbę kalorii wydatkowanych w ciągu doby obliczamy mnożąc liczbę litrów-tlenu (zużytego w ciągu 10 min.
) przez 4,825 i 144 (10 min.
X 144 = 24 godziny).
Podstawową przemianę materii można też ustalić metodą Tissot obliczając wytwarzanie dwutlenku węgla.
W metodzie Knippinga oblicza się zużycie tlenu i wytwarzanie C02.
Oznaczanie podstawowej przemiany materii, jak to wykazał Magnus Levy, ma szczególne znaczenie dla rozpoznania niedoczynności lub nadczynności tarczycy.
Wielkie usługi oddaje nam też ta-metoda w regulacji leczenia metylotiouracylem lub naświetlaniem promieniami Roentgena nadczynnej tarczycy, lub w określeniu wysokości dawki tyroksyny w leczeniu obrzęku śluzakowatego i kretynizmu.
Oznaczenie podstawowej przemiany materii ma także znaczenie dla rozpoznania nadczynności tarczycy, która przebiega skrycie pod maską innej choroby (np
[podobne: pizza od łysego kraków, pizza u dziada, pizza na wypasie ursus ]

Chlorki krwi i limfy dostarczają chloru

Sunday, September 1st, 2019

Chlorki krwi i limfy dostarczają chloru, HCI jest tworzony przez hydrolizę tych obojętnych chlorków (głównie NaCI) – przy czym jony alkaliczne przechodzą do osocza.
Osocze krwi w czasie wydzielania się soku żołądkowego otrzymuje, więc składniki zasadowe.
Collip stwierdził, że komórki okładzinowe są szczególnie bogate w fosforany.
Davenport wykazał, że komórki okładzinowe zawierają dużo enzymu tzw.
anhydrazy węglowej, która ma grać ważną rolę w powstawaniu HCI w żołądku.
W błonie śluzowej żołądka pod wpływem anhydrazy węglowej z C02 i H20 powstaje H2C03 i częściowo ulega jonizacji na H+ i HC03.
Jon HC03 przechodzi do osocza, a stąd do komórek czerwonych, jon H+ przechodzi do soku żołądkowego.
Jony chlorkowe przechodzą z osocza do komórek okładzinowych, a stąd do soku żołądkowego.
W doświadczeniach na zwierzętach wydzielanie HCI jest proporcjonalne do tworzenia się H2C03 z C02 i H20.
Sulfanilamid hamujący działanie anhydrazy węglowej wstrzymuje również wydzielanie żołądkowe.
Kwas solny odgrywa rolę trawienną, antyseptyczną i wydzielniczą, uczynnia pepsynę, wywiera działanie antyseptyczne na zawartość żołądkową.
Już Spallanzani zauważył, że kawałki mięsa nasiąknięte sokiem żołądkowym przechowują się dłużej i nie gniją, gdyż kwas solny hamuje gnicie.
Kwas solny niszczy wiele bakterii, np.
przecinkowce cholery, pałeczki wąglika, paciorkowce.
Gdy stężenie kwasu solnego w żołądku opada poniżej pewnego poziomu, to w zawartości żołądkowej zaczynają się rozwijać rozmaite bakterie, drożdże i czworniaki.
Doprowadza to do fermentacji i wytwarzania drażniących gazów i kwasów organicznych.
Niską kwasotę lub bezkwas spotykamy w raku żołądka, bezkwas w chorobie Biermera, wysoka kwasota towarzyszy wrzodowi dwunastnicy.
Kwaśna treść żołądkowa po przejściu do dwunastnicy pobudza wydzielanie soków trzustki, nawet po przerwaniu wszelkich połączeń nerwowych pomiędzy trzustką i dwunastnicą.
W błonie śluzowej dwunastnicy musi, więc powstawać jakieś ciało, które zaniesione prądem krwi do trzustki pobudza jej czynność wydzielniczą, Baylis i Starling uzyskali wyciąg z błony śluzowej dwunastnicy, który wstrzyknięty dożylnie powoduje obfite wydzielanie soków trzustki.
Czynną substancją jest tzw.
sekretyna (ciężar cząsteczkowy około 5000).
W błonie śluzowej dwunastnicy znajduje się nieczynne ciało zwane prosekretyną, które jest uczynniane przez zakwaszenie.
Agreen otrzymał sekretynę w postaci krystalicznej.
Pawłow dowiódł, że czynność wydzielniczą trzustki można wywołać podrażnieniem nerwu błędnego, ale ilość wydzielonych soków nigdy nie jest tak duża jak po sekretynie
[przypisy: topielce ciasto, sorbinian potasu rakotwórczy, pizza od łysego kraków ]

Woda i białko jaj mają jedynie słaby, wpływ pobudzający, sucha skrobia nie powoduje wydzielania

Sunday, September 1st, 2019

Woda i białko jaj mają jedynie słaby, wpływ pobudzający, sucha skrobia nie powoduje wydzielania.
Doświadczenia Pawłowa wykazały, że silne działanie pobudzające mają wyciągi z mięsa.
Produkty tkanki mięsnej, powstające wskutek trawienia pod wpływem soku psychicznego, silnie pobudzają wydzielanie soku żołądkowego.
Szczególnie silne działanie sokopędne ma rosół mięsny soki owocowe, jarzynowe.
W r.
1917 w pracowni Pawłowa Leporski wykazał, że rozpuszczalne w wodzie składniki owoców i, jarzyn działaj ą silnie sokopędnie na gruczoły żołądkowe.
,,Świadczyłoby to o samoistnym trawiennym znaczeniu naszych zwykłych odwarów, jak kapuśniak, barszcz, zupy (Przedmowa do wyd.
III Wykł.
oczynn.
główn.
grucz.
traw.
).
Prawdopodobnie ważną rolę w tej chemicznej fazie wydzielania żołądkowego grają związki histaminowe.
Jeszcze w roku 1920 Popielski wykazał, że histamina ma silne działanie sokopędne.
Histaminę znaleziono też w wyciągach z części przedodźwiernikowej.
Saks i Ivy stwierdzili, że podanie histaminazy (zaczyn rozkładający histaminę) pozbawia wyciągi z błony śluzowej żołądka działania sokopędnego.
Według Edkinsa wydzielanie ma zależeć od powstającej w czasie trawienia żołądkowego w części przedodźwiernikowej gastryny, która wessana do krwiobiegu pobudza wydzielanie gruczołów żołądkowych.
Jelitowa faza wydzielania żołądkowego.
Pawłow wykazał również, że wydzielanie żołądkowe może zostać pobudzone z jelita.
Nie jest wyłączone, że pewne przypadki nadmiernej czynności wydzielniczej żołądka mogą zależeć od tego mechanizmu.
Gdy część zawartości żołądka przejdzie do jelit, wydzielanie w żołądku wzrasta lub maleje”, co zależy od rodzaju spożytego pokarmu.
Wydzielanie w żołądku wzmaga się, jeśli poprzednio był spożyty pokarm mieszany, a zwłaszcza białkowy.
Jeżeli natomiast spożyto poprzednio węglowodany, a zwłaszcza tłuszcze, to wydzielanie żołądkowe obniża się.
W jednym i w drugim przypadku mamy do czynienia z mechanizmem humoralnym.
W pierwszym ośrodki nerwów błędnych zostają prawdopodobnie pobudzone przez aminokwasy krążące w krwi, w drugim przypadku ciało zwane enterogastronem hamuje wydzielanie żołądkowe i zmniejsza ruchliwość żołądka.
Enterogastron może nawet zahamować wydzielanie kwasu solnego na 1 do 5 godzin.
Ilość wydzielanego soku żołądkowego jest zmienna i zależy głównie od rodzaju pokarmów oraz zmian chorobowych w śluzówce żołądka.
U dorosłego człowieka po posiłku złożonym z mięsa, chleba, jarzyn, kawy, mleka i deseru ilość soku żołądkowego wydzielonego w ciągu 5 godzin dosięga 700 ml
[patrz też: jaja na obiad, pizza po byku, pizza od łysego kraków ]

Sledzie zawijane z kapusta

Sunday, September 1st, 2019

Śledzie zawijane z kapustą . Umyte i wymoczone śledzie opłukać, sprawić, zdjąć skórę, odciąć głowę i ogon. Skrajać filety, usunąć ości. Obraną cebulę opłukać i drobno posiekać razem z kapustą, wymieszać z łyżką oliwy, doprawić do smaku cukrem i pieprzem. Przygotowaną kapustę nakładać równomiernie na połówki śledzi. (more…)

Sledzie zawijane w mleczku

Sunday, September 1st, 2019

Śledzie zawijane w mleczku . Śledzie umyć, wymoczyć w wodzie przez 10 godz., a następnie w serwatce – 2-4 godz. Opłukać, wypatroszyć oddzielając mlecz, zdjąć skórę, skrajać filety, wybrać ości. Połówki śledzi zwijać w ruloniki, każdy spiąć ścisło patyczkiem. Ułożyć w słoju. (more…)

Sos musztardowy

Sunday, September 1st, 2019

Sos musztardowy . Rozetrzeć musztardę z oliwą, dodać śmietanę i łyżkę posiekanego szczypiorku, wymieszać dokładnie i przyprawić do smaku solą i cukrem. Sos pomidorowy do ryb smażonych 3 łyżki pasty pomidorowej, łyżka musztardy, 4 łyżki oliwy, nać pietruszki, sól, pieprz, cukier Pastę pomidorową rozetrzeć z oliwą i musztardą. Wymieszać z posiekaną nacią pietruszki (2 łyżki). Przyprawić do smaku solą, pieprzem i cukrem. (more…)