W rozwoju naszych wiadomości nad zaczynami wielkie zasługi położyli uczeni rosyjscy

W rozwoju naszych wiadomości nad zaczynami wielkie zasługi położyli uczeni rosyjscy, W roku 1814 Kirchhoff opisał rozkład skrobi pod wpływem wyciągu ze słodu.
Biochemik Engelhardt wykazał, że kurczliwy składnik mięśnia miozyna ma właściwości enzymatyczne (adenozynotrójfosfataza).
W roku 1939 Bmustein i Kritzman opisali zjawisko transaminacji.
Myśl o związku witamin z zaczynami wypowiedział po raz pierwszy w latach dziewięćdziesiątych Paszutin.
Rozpatrując mechanizm działania środków przeciwgnilcowych uczony ten pisał: mimo woli zjawia się nawet myśl o zaczynowym (chemicznym) działaniu rozpatrywanych związków – tak mało trzeba ich do wywołania tak silnego działania.
Następnie w roku 1922 inny uczony rosyjski N.
b.
Zieliński jeszcze wyraźniej podkreślił, że witaminy wchodzą w skład zaczynów (cyt.
według B.
I.
Zbarskiego, Biołogiczeskaja chimija.
Medgiz, 1951).
Termin enzym wprowadził Kuehne, Buechner zaś wykazał, że mikroorganizmy, działają za pośrednictwem enzymów.
Dzięki coraz to nowym odkryciom biochemików wyjaśniono ogólną budowę enzymów.
Holoenzym (całość enzymu) składa się za poenzymu (część białkowa) i koenzymli, (część prostetyczna), czyli H = A + K.
Czynniki, które denaturują białko, hamują działanie enzymów, środki narkotyczne również znoszą działanie enzymów.
Brak witamin wchodzących w skład grup prostetycznych osłabia lub, hamuje reakcje enzymatyczne.
Istnieje też, współdziałanie między enzymami i hormonami.
Nazwa enzymu pochodzi zwykle od podłoża, na które działa dany ferment, np.
enzym rozkładający skrobię (amylum) zwie się amylazą lub od rodzaju przeprowadzanej reakcji.
Fermenty są ciepłochwiejne, tj.
giną po ogrzaniu do 70°.
Wszystkie enzymy spotykane w przewodzie pokarmowym odznaczają się swoistością działania.
Enzymy proteolityczne działają tylko na białka, lipolityczne tylko na tłuszcze, ainylolityczne tylko na węglowodany, np.
maltaza hydrolizuje maltozę na dwie cząsteczki glukozy, nie działa natomiast na inne dwucukry.
Także wiele enzymów proteolitycznych działa swoiście hydrolizując tylko pewne połączenia pomiędzy aminokwasami.
Cząsteczki węglowodanów, białek i tłuszczów ulegają pewnemu rozkładowi przy zetknięciu się z wodą.
Stopień tej hydrolizy wzrasta po ogrzaniu, po dodaniu kwasu.
W trawieniu biologicznym wielką rolę odgrywa hydroliza, wspomagana przez działanie temperatury ustroju i swoiste enzymy.
Do enzymów hydrolizujących (hydrolaz) należą m.
in.
esterazy, lipazy, fosfatazy.
Fermenty hydrolizujące wielocukrowce znajdujemy w ślinie, w soku trzustkowym i jelitowym.
Pewne enzymy zawierają metale, np
[przypisy: benfotiamina, hologramy na legitymację studencką, cyklofosfamid ]

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Powiązane tematy z artykułem: benfotiamina cyklofosfamid hologramy na legitymację studencką